Le Massebrot schrijf je ook le mas-sebrot. Een Mas is een grote boerderij of een verzameling gebouwen, een hof.
Brot betekent in het occitaans zoiets als scheut, spruit, jonge groei of nieuw gewas, Alhoewel ik ook ergens las dat sebrot van boven betekent.
Maar het is leuker om hoeve van de jonge uitspruitende groei of
boerderij van de jonge aanwas te heten 🙂
Wat is de missie?
Resilience! Veerkrachtig, handig, behendig, doortastend, ecologisch, economisch en licht. We willen hier een plek maken om fijn te leven met fijne mensen die graag op een of andere manier al lerend willen helpen bouwen. Ja, het gaat over een alternatieve en soms experimentele woonvormen.
Ambachtelijk én experimenteel. We willen graag met lokale middelen werken, op lokale wijze met technieken die al eeuwen meegaan maar wel met hedendaagse kennis van zaken en ontwerp. We willen ook heel veel hergebruiken, het ontwerp past zich vaak aan aan de vondsten.
We willen ook een beetje onafhankelijk zijn, van ‘het systeem’, van energieleveranciers, van ultrabewerkt voedsel, van de cloud en ai.
Repareren, maken, uitvinden, we willen weten hoe de basis ook al weer werkt, zoals olie persen of azijn en alcohol maken of brood bakken, een ladder maken, een raam zetten, een pad plaveien, een bos maaien, klimmen, luinieren en ietsen.
Ietsen is het buzz woord, het is het omgekeerde van nietsen en van consumeren, het is steeds iets toevoegen, maken, helen, fiksen, bouwen, klieren, klungelen, creëren,… Luinieren is ook belangrijk, dat is voorzichtig omgaan met je energie en kracht, stop er niet meer in dan er uit komkommert. Oh en jawel heel veel ‘moet’, zo vreselijk vrijblijvend is het niet. We moeten helpen en we moeten het beter echt beter gaan doen.
We zijn op zoek naar passanten en naar blijvenplakkers, naar mensen die andere mensen iets kunnen bieden of leren, naar leraren, acteurs, vlierefluiters, machinisten en boomklimmers.